Za spadkiem wartości indeksu stoją dwa zjawiska. Wzrost greenwashingu oraz mniejsza gotowość do wdrażania rozwiązań dekarbonizacyjnych: mniejszy odsetek dużych firm podjął się działań znacząco ograniczających ich ślad węglowy, a jednocześnie znacznie, o ponad 10 punktów procentowych, wzrósł udział mniejszych przedsiębiorstw, które w ogóle nie planują wdrażać takich rozwiązań. Mimo tego spowolnienia przedsiębiorstwa konsekwentnie deklarują zaangażowanie w transformację energetyczną – przede wszystkim pod wpływem otoczenia biznesowego.
IV odczyt IDPG – najważniejsze dane z raportu:
- Przedsiębiorstwa w nieco większym stopniu niż w II półroczu 2024 r. odczuwają wzrost wymogów regulacyjnych wobec ich organizacji. W dalszym ciągu jednak presja otoczenia biznesowego rośnie dynamiczniej niż ta ze strony środowiska regulacyjnego.
- Dla niemal połowy przedsiębiorstw, kwestia deregulacji w zakresie obowiązków dotyczących dekarbonizacji i ochrony środowiska pozostaje obojętna. Sentyment ten jest szczególnie silny wśród mniejszych firm.
- Większość przedsiębiorstw wciąż nie zauważa, by wzmagały się wysiłki instytucji publicznych na rzecz wspierania polskiego biznesu w dekarbonizacji.
- Coraz więcej firm, zwłaszcza większych, oblicza ślad węglowy.
- Wciąż rośnie deklarowane zaangażowanie firm w dekarbonizację i ochronę środowiska.
- Wśród ponad połowy przedsiębiorstw nie zmieniły się jednak nakłady inwestycyjne przeznaczone na dekarbonizację.
- Zaangażowanie w dekarbonizację i ochronę środowiska jest też większe w firmach średnich i dużych niż w przedsiębiorstwach mikro i małych.
- Powszechniejsze staje się zjawisko greenwashingu. Więcej firm niż dotychczas zauważa wzrost jego obecności w otoczeniu biznesowym.
- Ponad połowa firm deklaruje wzrost zaangażowania pracowników. To sygnał, że dekarbonizacja staje się elementem kultury organizacyjnej, a nie tylko decyzji strategicznych zarządów.
– Temat dekarbonizacji przestał być niszowy, lecz staje się istotnym elementem strategii biznesowych. Krajowe przedsiębiorstwa dostrzegają potrzebę realnych działań w obszarze środowiskowym i chcą się rozwijać w sposób zgodny z celami klimatycznymi, ale oczekują wsparcia i stabilnych ram, które pozwolą im zachować konkurencyjność. To sygnał, że dialog między biznesem a administracją jest dziś jeszcze ważniejszy – komentuje Piotr Kapuściński, Wiceprezes Zarządu QEMETICA Soda Polska S.A.
– Czwarty odczyt naszego badania potwierdza, że firmy oczekują wsparcia państwa w dekarbonizacji i niestety go nadal nie dostają. Tylko jedna trzecia firm je dostrzega, a większość nadal go nie otrzymała, co pokazuje, że protransformacyjne regulacje i wsparcie finansowe ze strony polskiego rządu nie są wystarczające. Co więcej, dwie trzecie firm o kampanii deregulacyjnej w kontekście energetycznym wyraża się negatywnie lub neutralnie, co potwierdza, że rząd ma problem z priorytetami – podkreśla Michał Hetmański, Prezes Fundacji Instrat.
– Dekarbonizacja wchodzi do kultury organizacyjnej firm. Rośnie presja otoczenia i zaangażowanie pracowników. To sygnał, że transformacja przestaje być wyłącznie tematem zarządów, a staje się wspólną sprawą całych organizacji. Z drugiej strony część firm rezygnuje z dotychczasowych ambicji związanych z dekarbonizacją. To po części efekt polityki D. Trumpa, po części rezultat zderzenia tych ambicji z możliwościami przedsiębiorstw i preferencjami konsumentów – mówi Kamil Sobolewski, główny ekonomista Pracodawców RP.
Na bardziej zachowawcze podejście firm do inwestycji w dekarbonizację mogą wpływać także czynniki zewnętrzne, takie jak niepewność geopolityczna w regionie oraz zmieniające się otoczenie międzynarodowe. W USA widoczne jest osłabienie presji regulacyjnej w obszarze klimatu, podczas gdy w Europie utrzymuje się ona na wysokim poziomie. Taka rozbieżność sprawia, że polskie przedsiębiorstwa, pozostając w ramach unijnych wymogów, równoważą ambicje dekarbonizacyjne z ostrożnością w planowaniu nowych inwestycji.
Metodologia
Za merytoryczne przygotowanie Indeksu Dekarbonizacji i opracowanie wyników odpowiada Fundacja Instrat. Ankieta została przeprowadzona w dniach 2–18 września 2025 roku wśród członków Pracodawców RP, a także Polskiej Izby Przemysłu Chemicznego, Stowarzyszenia Producentów Cementu i Forum Odpowiedzialnego Biznesu. Łącznie odpowiedzi udzieliło 191 przedsiębiorstw, reprezentujących zarówno mikrofirmy, jak i duże podmioty, głównie z sektora usług.Ze szczegółami dotyczącymi pytań ankiety i metodologii IDPG można zapoznać się na stronie Pracodawców RP. Firmy, które chcą dołączyć do cyklicznego badania, proszone są o kontakt z Departamentem Relacji Pracodawców RP: departament.relacji@pracodawcyrp.pl.
Kontakt dla mediów:
Qemetica jest w 100% własnością KI Chemistry. Jako jeden z największych polskich eksporterów dostarcza swoje produkty na niemal wszystkie kontynenty. Wykorzystywane są one do produkcji artykułów niezbędnych w codziennym życiu milionów ludzi na całym świecie, co sprawia, że Grupa odgrywa kluczową rolę w wielu branżach – budowlanej, motoryzacyjnej, rolniczej, chemicznej, spożywczej oraz farmaceutycznej. Grupa Qemetica łączy nowoczesne podejście do biznesu z troską o zrównoważony rozwój. Od 2020 roku jest członkiem United Nations Global Compact – największej na świecie inicjatywy zrzeszającej firmy działające w sposób odpowiedzialny społecznie, środowiskowo i ekonomicznie.
Fundacja Instrat jest think tankiem z misją wspierania debaty i polityk publicznych otwartymi danymi i badaniami, działającym na rzecz sprawiedliwej, zielonej i cyfrowej gospodarki.
Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej to największa organizacja pracodawców w Polsce. Działa od 1998 r. Reprezentuje producentów, przedsiębiorców, pracodawców, inwestorów i innowatorów. Stawia sobie za cel tworzenie państwa przyjaznego pracodawcom, ale w poszanowaniu praw pracowniczych. Aktywnie działa w Radzie Dialogu Społecznego. Jako organizacja reprezentatywna ma możliwość wpływu na stanowienie dobrego prawa w Polsce. Pracodawcy RP uczestniczą w obradach sejmowych i senackich komisji, są aktywni w decyzyjnych i doradczych gremiach administracji państwowej i regionalnej. Siłą organizacji są racje i argumenty prezentowane politycznym i ekonomicznym decydentom oraz liczba i różnorodność jej członków.
